Viveka Chudamani Slokas  321-323 :

Sloka 321:

దృశ్యం ప్రతీతం ప్రవిలాపయన్
స్వయమ్ సన్మాత్రమానన్దఘనం విభావయన్।
సమాహితస్సన్ బహిరన్తరం వా
కాలం నయేథా స్సతి కర్మబన్ధే॥321॥

దృశ్యం ప్రతీతం ప్రవిలాపయన్ -
Causing the perceived universe to dissolve 

స్వయమ్ సన్మాత్రమానన్దఘనం విభావయన్-
perceiving one self as the true embodiment of Bliss

సమాహితః సన్ బహిరన్తరం వా -
inwardly or outwardly being focussed


కాలం నయేథా స్సతి కర్మబన్ధే -
spend the time till the residual Prarabdha karma dissolves


Sloka summary  321:

Inwardly or outwardly being focussed, perceiving one self as the true embodiment of Bliss, causing the perceived universe to dissolve, spend the time till the residual Prarabdha karma dissolves.


In the earlier Slokas guru said , destruction of Vasana isMoksha , liberation. The Seeker become Jivan Mukta , being liberated while being alive. What does a Jivan mukta do , how does he spend his time , till the end of life ? Guru seems to answer that here.

Here he says till the residual Prarabda karma is dissolved, which means till the end of one's life, he should being focussed inwardly or outwardly, dissolve the world seen as Brahman, perceiving himself as true embodiment of Bliss, spend the time.


Sloka 322:

ప్రమాదో బ్రహ్మ నిష్ఠాయాం
న కర్తవ్యః కదాచన।
ప్రమాదో మృత్యుః ఇత్యాహ
భగవాన్ బ్రహ్మణః సుతః॥ 322॥

ప్రమాదో బ్రహ్మ నిష్ఠాయాం-
being established in Brahman, being forgetful

న కర్తవ్యః కదాచన -
should never happen

Being forgetful - is about him being the true form of Bliss ; which means you see Brahman in the universe. If you forget that for a moment, you will be dissolve yourself in the universe seen. That is the start of a sliding path in the other direction.

ప్రమాదో మృత్యుః ఇత్యాహ -
It is said being forgetful is death;
 
భగవాన్ బ్రహ్మణః సుతః -
Sanatkumara, son of the creator;


Sloka summary  322:

Those established in Brahman, being forgetful should never happen.  Sanatkumara, son of the creator  said that being forgetful is death;
 


Sloka 323

న ప్రమాదాదనర్థోఽన్యో
జ్ఞానినః స్వ స్వరూపతః।
తతో మోహః  తతోఽహంధీః
తతోబన్ధః తతోవ్యథా॥ 323॥

న ప్రమాదాదనర్థోఽన్యో  - న ప్రమాదాత్ అన్యో అనర్థో
there is no greater danger than forgetfulness;

జ్ఞానినః స్వ స్వరూపతః। -
of one's own real nature for the wiseman;


For the learned one there is no greater danger than forgetfulness of one's own real nature

తతో మోహః  తతోఽహంధీః -
from it delusion, from it the ego;


తతోబన్ధః తతోవ్యథా
from it the bondage, and from it the misery;

Sloka summary  323:

For the learned one there is no greater danger than forgetfulness of one's own real nature. Forgetfulness leads to delusion, ego, bondage, and misery in succession.



॥ఓమ్ తత్ సత్॥
______________________________

____________________________________________